Multipel Myeloom (ziekte van Kahler)

Multipel Myeloom (MM) is een zeldzame ziekte en kan in de beginfase rustig op de achtergrond verlopen. In Nederland wordt jaarlijks bij circa 1.500 mensen de diagnose MM gesteld.¹

Het is de op twee na meest voorkomende hematologische maligniteit. Het betreft een woekering van plasmacellen met o.a. een overmatige productie van immunoglobulinen tot gevolg. MM wordt in Nederland ook wel de ziekte van Kahler genoemd.

De mediane leeftijd van mensen met MM is 69 jaar.¹ Bij mannen komt de ziekte vaker voor dan bij vrouwen.¹ De kans om tijdens je leven MM te krijgen is nog geen 1%.

Er is een grote verscheidenheid aan klachten bij MM. Sommige mensen ervaren helemaal geen verschijnselen, terwijl bij anderen de eerste tekenen direct ernstig zijn.²

Hoewel anemie en hypercalciëmie vaker voorkomen, zijn ook (de combinatie van) deze alarmsignalen reden tot nadere diagnostiek.

Bij MM komen ook vaak infecties voor. Door de verdringing in het beenmerg zijn er weinig normale plasmacellen en dus te weinig verschillende antistoffen om te beschermen tegen infecties. In de loop van de ziekte nemen de infecties vaak toe omdat het aantal normale plasmacellen steeds minder wordt.

Uiteindelijk zal de ziekte zich bij vrijwel iedereen met MM gaan openbaren. De symptomen kunnen het directe gevolg zijn van de woekering van plasmacellen of worden veroorzaakt door de overmatige hoeveelheden immunoglobulinen. 

Omdat er bij deze vorm van bloedkanker sprake is van een ongecontroleerde, veelvuldige vermenigvuldiging van plasmacellen is een eerste directe aanwijzing voor MM in het bloedbeeld te vinden. Het bepalen van het bloedbeeld kan al door de huisarts gebeuren. Als daarin het M-proteïne is verhoogd is verwijzing naar een hematoloog geïndiceerd. Die kan met o.a. aanvullend urine- en beenmerg-onderzoek de diagnose, het type en stadiëring vaststellen en daarop de behandeling afstemmen.